Πώς να πετύχετε στις πανελλαδικές εξετάσεις!

Σε λίγες μέρες φτάνουν οι πανελλαδικές εξετάσεις! Ε και;;; Παρακάτω έχουμε κάποιες συμβουλές από καθηγητές και βαθμολογητές ώστε να σας βοηθήσουν να γράψετε άριστα!

Πώς απαντάμε στις ερωτήσεις
Κατά την απάντηση ενός θέματος, πρέπει με προσοχή να σημειώνονται σωστά οι αριθμοί των ερωτημάτων του (λόγου χάρη, Θέμα 2ο, Α.), κυρίως όταν αυτά δεν απαντώνται με τη σειρά που δίνονται στις εκφωνήσεις.

Η σαφής διάκριση των ερωτημάτων και υποερωτημάτων είναι πολύ σημαντική και συμβαίνει συχνά οι υποψήφιοι να χάνουν πολύτιμες μονάδες από θέματα που απάντησαν μεν αλλά με λάθος αρίθμηση ή με ακαταστασία στο γραπτό τους. Αλλωστε, οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν διαρκώς στο μυαλό τους ότι η άρτια αρχιτεκτονική του γραπτού (τάξη, αισθητική, ευανάγνωστες απαντήσεις) υποσυνείδητα προϊδεάζει θετικά τον βαθμολογητή.

Τα ερωτήματα πρέπει να απαντώνται με σαφήνεια και πληρότητα. Πολλοί διαβασμένοι μαθητές συμβαίνει να χάνουν μονάδες διότι σε κάποιο θέμα θεώρησαν ότι μέρος μίας απάντησης ή αιτιολόγησης είναι αυτονόητη. Τίποτε δεν θεωρείται αυτονόητο στις Πανελλαδικές και ό,τι ζητείται στις εκφωνήσεις πρέπει να αιτιολογηθεί επακριβώς. Συχνά άλλωστε στα θέματα εμπεριέχεται η έκφραση «να εξηγήσετε» ή «να περιγράψετε».

Με αυτόν τον τρόπο ζητείται από τους υποψηφίους η πλήρης ανάλυση ενός φαινομένου, μίας έννοιας κ.λπ. Ωστόσο, πλεονασμοί, υπερβολικές αναλύσεις ή άσχετες πληροφορίες πρέπει να αποφεύγονται, διότι ενέχουν τον κίνδυνο για βαθμολογική ποινή, εάν εμπεριέχουν λάθη ή θεωρηθούν αποτέλεσμα της ακρισίας του υποψήφιου.

Συμβουλές για κάθε μάθημα – Τι πρέπει να προσέξουν οι υποψήφιοι

Νεοελληνική Γλώσσα
Πρόκειται για ένα μάθημα, που αποτελεί βαρόμετρο για την εισαγωγή σε πολλά τμήματα της ανώτατης εκπαίδευσης, ενώ επισημαίνεται ότι σε αυτό εξετάζονται όλοι ανεξαιρέτως οι υποψήφιοι. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο καταγράφονται υψηλά ποσοστά αναβαθμολογήσεων, γεγονός που δείχνει τις δυσκολίες του μαθήματος καθώς η βαθμολόγηση είναι μέχρι ενός βαθμού υποκειμενική.

Κατ’ αρχάς, οι υποψήφιοι πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην κατανόηση του κειμένου για περίληψη ώστε να είναι εύστοχη η αποδελτίωσή της για να γράψουν την περίληψη, αλλά και στις έννοιες που εμπλέκονται στο θέμα της έκθεσης που θα κληθούν να αναπτύξουν.

Να προσέξουν την έκφραση, τα σημεία στίξης που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Οπως αναφέρουν φιλόλογοι με μακρά εμπειρία, ενώ πολλές φορές αναπτύσσουν ικανοποιητικά το θέμα της έκθεσης χάνουν μονάδες από την περίληψη. Πρέπει να δώσουν προσοχή για να λάβουν μονάδες που θα τους εξασφαλίσουν ένα μεγάλο βαθμολογικό υπόβαθρο.

Φυσική
Η επίλυση ενός προβλήματος ή μιας άσκησης βαθμολογείται με την ανώτατη βαθμολογία, όταν ικανοποιεί τα εξής:

Εχει σωστή αφετηρία και λογική επεξεργασία, σωστή και επαρκή αιτιολόγηση. Ιδιαίτερα στην ορθή αφετηρία δίνεται έμφαση καθώς και στη μέχρι ενός σημείου (έστω και όχι μέχρι τέλους) ορθότητα στην επεξεργασία.

τάνει σε ορθό αριθμητικά αποτέλεσμα συνοδευόμενο από τις σωστές μονάδες μέτρησης και περιέχει τα απαραίτητα σχήματα που πρέπει να είναι σωστά και πλήρη. Το αποτέλεσμα μιας άσκησης δεν λαμβάνεται υπόψη όταν δεν δικαιολογείται από την πορεία της επίλυσης που αναγράφεται στο γραπτό ή όταν το αποτέλεσμα αναγράφεται χωρίς να προηγείται επεξεργασία του προβλήματος.

Μαθηματικά – Στοιχεία στατιστικής
Στο 3ο και 4ο θέμα τα υποερωτήματα της άσκησης είναι συνήθως ισοδύναμα, συνεπώς το καθένα μπορεί να απαντηθεί χωρίς να απαιτείται η απάντηση του προηγούμενου ή του επόμενου. Τις περισσότερες φορές τα συμπεράσματα των πρώτων ερωτημάτων πρέπει να χρησιμοποιηθούν στα επόμενα. Κανένα θέμα δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο. Θα μετρήσει ακόμη και αν σε ένα ερώτημα μιας άσκησης γράψουμε έστω ένα τμήμα της λύσης. Αν κάποια άσκηση φαίνεται δύσκολη και ο υποψήφιος κολλήσει, καλό είναι να προχωρήσει παρακάτω και να επανέλθει για να ξαναπροσπαθήσει.

Βιολογία
Οι περισσότεροι υποψήφιοι χάνουν μόρια, διότι κατά τη διάρκεια της αιτιολόγησης δεν κάνουν αναφορές σε εδάφια του σχολικού βιβλίου. Για τον λόγο αυτό ο υποψήφιος δεν πρέπει να ξεχνά διαρκώς να αιτιολογεί από το βιβλίο, κάτι που βέβαια προϋποθέτει να έχει κατανοήσει την ύλη και βέβαια να γνωρίζει πολύ καλά τη θεωρία. Τα κυριότερα σφάλματα που παρατηρούνται στα γραπτά της Βιολογίας είναι η έλλειψη ακρίβειας και σαφήνειας στη διατύπωση εννοιών και στην περιγραφή των διαδικασιών, έλλειψη τάξης και λογικής σειράς, λανθασμένη σειρά βημάτων στην περιγραφή μιας διαδικασίας, αδυναμία συσχέτισης και συγκέντρωσης διαφορετικών δεδομένων από το βιβλίο.

Αρχαία Ελληνικά
Οι επιδόσεις των υποψηφίων στα αρχαία συνήθως είναι χαμηλές. Τα συνηθισμένα λάθη που κάνουν τα παιδιά εντοπίζονται κυρίως στους διαφορετικούς τύπους από αυτούς που ζητούνται στη γραμματική παρατήρηση, γιατί δεν τη διαβάζουν προσεκτικά, και στην αποστήθιση της μετάφρασης του διδαγμένου κειμένου. Η παπαγαλία συνήθως οδηγεί τους υποψήφιους να μην ξέρουν ούτε καν πού να σταματήσουν ή να αποδώσουν το συγκεκριμένο απόσπασμα. Επίσης επεκτείνονται στην παρατήρηση της εισαγωγής ακόμη και σε στοιχεία που δεν ζητούνται. Ολα αυτά κουράζουν τους βαθμολογητές και συνήθως οι υποψήφιοι χάνουν μόρια.

Νεοελληνική λογοτεχνία
Οι υποψήφιοι φεύγουν από τα εξεταστικά κέντρα τις περισσότερες φορές ενθουσιασμένοι ότι έγραψαν καλά, αλλά τα αποτελέσματα άλλα δείχνουν. H εξέταση αφορά πεζό ή ποιητικό κείμενο και φυσικά το καθένα απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. Συνήθως οι υποψήφιοι που δεν λαμβάνουν υψηλή βαθμολογία είναι γιατί στην ουσία δεν έχουν καταλάβει την ουσία του κειμένου και τον τρόπο που συνδέονται οι παράγραφοι μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι κατ’ αρχάς πρέπει να διαβάσουν το κείμενο με μεγάλη προσοχή και να κατανοήσουν ποια είναι τα κύρια και δευτερεύοντα πρόσωπα, πώς συνδέονται μεταξύ τους και ποια η σημασία τους στην πλοκή. Στην ποίηση πρέπει να κατανοήσουν τι είναι αυτό που υπονοείται, αλλά δεν καταδηλώνεται. Σε κάθε περίπτωση ο υποψήφιος πρέπει να προσέχει τη χρήση της γλώσσας, τη θέση των λέξεων μέσα στο κείμενο, τις διαθέσεις του ποιητή.

Αρχές Οικονομικής Θεωρίας
Πρόκειται για το πρώτο μάθημα αυξημένης βαρύτητας για όσους υποψηφίους ενδιαφέρονται να εισαχθούν στα τμήματα του 5ου Ε.Π., και έως εκ τούτου, μία καλή βαθμολογία θα τους δώσει προβάδισμα έναντι άλλων υποψηφίων. Ενα πιθανό λάθος σε αρχικό υποερώτημα μπορεί να μην οδηγήσει στην επιτυχή επίλυσης της άσκησης. Ωστόσο, ένα υπολογιστικό λάθος προς το τέλος της διαδικασίας της λύσης δεν θα έχει σοβαρές συνέπειες.

Οδηγίες για Ιστορία – Λατινικά

Ιστορία
Μεγάλη προσοχή στις πηγές αλλά και σε ποιες ιστορικές γνώσεις αναφέρονται από το σχολικό βιβλίο.

Συνήθως οι υποψήφιοι παρουσιάζουν αδυναμία σε θέματα της Ομάδας Β (που βαθμολογούνται με 50 μόρια), όπου απαιτείται σύνθεση ιστορικών γεγονότων.

Το συνηθέστερο σφάλμα εντοπίζεται στο γεγονός ότι πολλοί μαθητές δεν περιορίζουν αυστηρά την απάντησή τους σε ό,τι ζητά η ερώτηση, αλλά επεκτείνονται σε γενικόλογο συνολικό σχολιασμό.

Αυτό φυσικά τους αφαιρεί μόρια. Για να απαντήσει σωστά ο μαθητής στην ερώτηση «με βάση το παράθεμα και τις ιστορικές σας γνώσεις να απαντήσετε…» πρέπει: Να ξεχωρίσει μέσα από το παράθεμα τα στοιχεία που φωτίζουν το γεγονός και να τα αναφέρει.

Να επισημάνει τα στοιχεία που υπαινίσσεται ο συγγραφέας και που με την πρώτη ματιά είναι κρυμμένα, όμως ζητούνται από την ερώτηση και βρίσκονται διάσπαρτα σε διαφορετικά κεφάλαια του βιβλίου.

Λατινικά
Οι υποψήφιοι πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στα ζητούμενα, γιατί συνήθως είναι πολλά και έμφαση στη δικαιολόγηση των δευτερευουσών προτάσεων των κειμένων και στη συντακτική ανάλυση των κειμένων που τους εξασφαλίζουν μονάδες χωρίς καμία προσπάθεια παραπάνω. Συνήθως οι μαθητές έχουν καλές επιδόσεις.

Πάντως, τα λάθη έκφρασης, σύνταξης και λεξιλογίου είναι συνηθισμένα, ενώ πολλοί μαθητές δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τις συζυγίες, τη φωνή και τις εγκλίσεις των ρημάτων.

Πώς να κερδίσετε έως 4.000 μόρια για τα ΤΕΦΑΑ

Στα ελληνικά πανεπιστήμια λειτουργούν πέντε τμήματα Φυσικής Αγωγής με βάσεις εισαγωγής που ξεκινούν από τα 12.886 μόρια (Δημοκρίτειο) και φτάνουν έως τα 15.744 (Καποδιστριακό). Ωστόσο, οι βάσεις αυτές στην πραγματικότητα είναι χαμηλότερες, αφού στα τελικά μόρια εισαγωγής συμπεριλαμβάνονται και τα μόρια που αντιστοιχούν από τις επιδόσεις των υποψηφίων σε τρία αγωνίσματα. Ανάλογα με τις επιδόσεις που επιτυγχάνονται στα αθλήματα, λαμβάνονται επιπλέον μόρια, τα οποία προστίθενται στα συνολικά μόρια εισαγωγής των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κάποιος που αριστεύει στα αθλήματα είναι δυνατό να αυξήσει τα συνολικά του μόρια εισαγωγής κατά 4.000 μόρια. Βέβαια, αυτή η αύξηση των μορίων εισαγωγής προσμετράται μόνο για τις σχολές των ΤΕΦΑΑ, ενώ η εισαγωγή στις υπόλοιπες σχολές καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από τις γραπτές εξετάσεις.

Αγωνίσματα
Οι υποψήφιοι διαγωνίζονται σε 3 από 4 αγωνίσματα (400μ τρέξιμο, 50μ κολύμβηση, σφαιροβολία, άλμα σε μήκος). Ο τελικός βαθμός των πρακτικών δοκιμασιών προκύπτει από τον μέσο όρο των βαθμών που συγκεντρώνονται στα τρία από τα τέσσερα αγωνίσματα που έχουν επιλεγεί για εξέταση.

Τα επιπλέον μόρια που συγκεντρώνονται και προστίθενται στα μόρια των γραπτώς εξεταζομένων μαθημάτων προκύπτουν από το γινόμενο του τελικού βαθμού με το 200. Ετσι για παράδειγμα υποψήφιος που έχει συγκεντρώσει στα τρία αγωνίσματα που επέλεξε τους βαθμούς 20, 17, και 15 θα έχει:

Τελικό βαθμό: ( 20 + 17 + 15 ) : 3 = 52 : 3 = 17,33

Επιπλέον μόρια εισαγωγής: 17,33 Χ 200 = 3.466 μόρια.

Ακόμη όμως και εάν ένας υποψήφιος είναι άριστος σε ένα αγώνισμα και «πιάσει» τη βάση στα άλλα δύο, θα «πριμοδοτηθεί» με σχεδόν 900 επιπλέον μόρια για τα τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού.

N. ΤΡΙΓΚΑ – Μ. ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ

Πηγή: http://www.ethnos.gr/

images

Εικόνα από: planetnews.gr

 

Advertisements

Δε ζούμε στο 2013, αλλά στο… 1716!

Σύμφωνα με έρευνα των Γερμανών ιστορικών Χέρμπερτ Ίλιγκ και Χανς Ούρλιχ Νίεμιτζ, χρησιμοποιώντας χρονολογικά «κενά» διάφορων πολιτισμών εκείνης της εποχής.

 

Οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε αναρωτηθεί κάποια στιγμή στη ζωή μας, είτε μετά από μια αξέχαστη νύχτα διασκεδάζοντας με τους φίλους μας, είτε μετά από μια συναρπαστική συζήτηση μαζί τους, ή ενώ εργαζόμαστε επάνω σε κάτι που μας έχει απορροφήσει: “Πότε πέρασε η ώρα; Ούτε που το κατάλαβα!”. Μήπως επειδή όντως ”χάνουμε τον χρόνο”;

Για όσους μάλιστα έζησαν κατά τη διάρκεια των ετών 614 – 911 μ.Χ. θα μπορούσε μάλιστα να μοιάζει η εποχή αυτή σαν… να μην υπήρξε ποτέ… στην πραγματικότητα!

Ξεκινώντας από την 1η Ιανουαρίου του 45 π.Χ. το Ιουλιανό Ημερολόγιο ίσχυσε έως το 1582, όταν ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ διαμόρφωσε το Γρηγοριανό Ημερολόγιο.

Το Γρηγοριανό ημερολόγιο επινοήθηκε γιατί σύμφωνα με το Ιουλιανό, η εαρινή ισημερία μετατοπιζόταν κατά μία μέρα κάθε 128 χρόνια, γεγονός μη επιθυμητό. Έτσι, αντικαταστάθηκε από το Γρηγοριανό, σύμφωνα με το οποίο η εαρινή ισημερία μετατοπίζεται μόλις μία ημέρα κάθε 3.300 χρόνια.

Ο Γερμανός ιστορικός Χέρμπερτ Ίλιγκ εξέφρασε πρώτος το 1991 την άποψη ότι έχουμε “χάσει στο μέτρημα” 297 χρόνια και πως στην πραγματικότητα σήμερα δε ζούμε στο 2013 αλλά στο 1716.

Αυτό το “κενό” προκλήθηκε “είτε κατά λάθος, είτε από παρανόηση εγγράφων, ή από εσκεμμένη παραποίηση”.Θα μπορούσε να οφείλεται στην εναλλαγή ημερολογίων κατά τη διάρκεια των αιώνων, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να οδηγηθούν σε λανθασμένους υπολογισμούς.

Ακόμη όμως και μετά το πέρασμα αιώνων, σύμφωνα με τον Ίλιγκ, ο “χαμένος χρόνος” θα έπρεπε να είναι κάποιες ημέρες ή μήνες, και όχι 297 χρόνια!

Ο συνάδελφός του, ιστορικός, Δρ. Χανς Ούρλιχ Νίεμιτζ υποστήριξε σε μια ερευνητική εργασία το 1995, σε ό,τι αφορά την “υπόθεση του χαμένου χρόνου” (Phantom Time Hypothesis), ότι υπάρχουν αρκετά αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι τα χρόνια 614 – 911 όντως δεν υπήρξαν ποτέ!

Το παρεκκλήσι του Άαχεν, που πιστεύεται ότι χτίστηκε το 800 μ.Χ. παρουσιάζει αρχιτεκτονικές ομοιότητες με παρεκκλήσια που κατασκευάστηκαν 200 χρόνια μετά. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής η Βυζαντινή Αυτοκρατορία πέρασε από τεράστιες μεταρρυθμίσεις, “όμως δεν υπάρχουν καθόλου ιστορικές πηγές για τις υποτιθέμενες μεταρρυθμίσεις εκείνης της περιόδου”.

Ο Νίεμιτζ χρησιμοποιεί ακόμη ως αποδεικτικά στοιχεία την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για την ευρεία επέκτασης της θρησκείας του Ισλάμ σε όλη την Περσία και την Ευρώπη και την αδράνεια του Εβραϊκού λαού κατά τη διάρκεια μιας εποχής μεγάλης αναταραχής.

“Ενώνοντας όλα αυτά τα σημεία” υποστήριζε ο ίδιος, “γίνεται ξεκάθαρο ότι από την ιστορία πολλών πολιτισμών λείπουν 297 χρόνια”.

“Ποιος, πότε, πώς και γιατί –διερωτάται στο τέλος της εργασίας του- παραποίησε την ιστορία, προσθέτοντάς της σχεδόν 300 χρόνια;”

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Καθολική Εκκλησία παραποιούσε συνεχώς έγγραφα, για να διατηρεί τη “θεολογία της και να προσθέτει αξιοπιστία στη θρησκεία, παρουσιάζοντας έθιμα/λείψανα/διατάγματα ως παλαιότερης εποχής”, κάτι που σύμφωνα με τον Nίεμιτζ “είναι γνωστό σε όλους τους ιστορικούς κύκλους”.

Μία άλλη θεωρία επικεντρώνεται γύρω από το Ρωμαίο Αυτοκράτορα, Όθωνα Γ΄, και την επιθυμία του η βασιλεία του να συμπέσει με το έτος 1.000 μ.Χ. Προκειμένου να το πετύχει, παραποίησε τα… χρόνια.

Ο Niemitz υποθέτει ακόμη (με τη βοήθεια του βυζαντινολόγου Πήτερ Σράινερ) ότι ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ έβαλε να ξαναγραφεί η ιστορία του Βυζαντίου και διέταξε στους “μεταγραφείς” να καταστρέψουν τα αρχικά αρχεία.

”Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί ήθελε να το κάνει αυτό ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Ζ΄. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η πράξη αυτή της επαναγραφής και παραποίησης είχε συμβεί. Και αν μπορούσε να συμβεί στο Βυζάντιο, θα μπορούσε να έχει ξανασυμβεί οποιαδήποτε άλλη στιγμή” καταλήγει ο Νίεμιτζ.

Όλα τα στοιχεία που παραθέτουν τόσο ο Νίεμιτζ όσο και ο Ίλιγκ,, είναι περιστασιακά και βασίζονται στον κανόνα «αν κανείς δεν έχει δει τις αποδείξεις ότι δεν υπάρχει, τότε θα μπορούσε να έχει υπάρξει».

Φαίνεται λοιπόν ότι ο «χαμένος χρόνος»… δεν πήγε πουθενά!

Ευτυχισμένο το 2014… ή μήπως το 1717;

 

Χρόνος